คือชิ้นส่วนของวัตถุในเอกภพที่มีแรงโน้มถ่วงสูงมากมาย ไม่มีอะไรออกมาจากรอบๆหลุมดำได้แม้กระทั้งแสงสว่างซึ่งมีความเร็วที่มาที่สุดในจักรวาล ละเว้นหลุมดำร่วมกัน


 พวกเราก็เลยไม่เห็นจุดศูนย์กลางของหลุมดำ หลุมดำจะมีพื้นที่หนึ่งที่เป็นขอบเขตของตัวมันเอง เรียกว่าเส้นขอบฟ้าเรื่อง ที่ตำแหน่ง รัศมีชวาร์สชิลด์ ถ้าเกิดมีวัตถุใดหลุดเข้าไปในของฟ้าเรื่อง วัตถุจึงควรเร่งความเร็วให้มากยิ่งกว่าความเร็วแสงสว่าง ก็เลยจะหลุดรอดออกมาจากเส้นขอบฟ้าเหตุได้ แม้กระนั้นไม่มีทางเป็นไปได้ที่วัตถุใดที่จะมีความเร็วมากยิ่งกว่าแสงสว่าง ดั้งจมูกนั้นก็เลยไม่มีวัตถุใดซึ่งสามารถออกมาได้อีกต่อไป พวกเราไม่อาจจะแลเห็นหลุมดำได้ด้วยกล้องส่องทางไกลอะไรก็แล้วแต่เนื่องมาจากหลุมดำนั้นไม่ไม่แสงสว่างหรือรังสีใดออกมาเลย แต่ว่าสามารถตรวจเจอได้ด้วยกล้องส่องสำหรับดูดาววิทยุแล้วก็คลื่นโน้มถ่วงของหลุมดำ แล้วก็จนกระทั่งปัจจุบันนี้ได้ศึกษาและทำการค้นพบหลุมดำในจักรวาลแล้วขั้นต่ำ ที่ หลุมดำแบ่งออกเป็น ชนิดหมายถึงหลุมดำมวลยิ่งยวด เป็นหลุมดำในใจกึ่งกลางของศิลปินจักร หลุมดำขนาดกึ่งกลาง ซึ่งมีต้นเหตุที่เกิดจากการแตกดับของดาวฤกษ์ แล้วก็หลุมดำจิ๋ว ซึ่งเกิดขึ้นในยุดแต่เดิมของเอกภพ แม้ว่าจะไม่สามารถที่จะแลเห็นข้างในของหลุมดำได้ แม้กระนั้นตัวหลุมดำเองก็แสดงการมีผลเสียกับวัตถุที่อยู่ในเส้นทางโคจรข้างนอกเส้นขอบฟ้าสถานะการณ์ ดังเช่น หลุมดำบางทีอาจจะถูกมองเห็นได้โดยการตำหนิตามกรุ๊ปดาวที่โคจรอยู่ข้างในศูนย์กลางหลุมดำ หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีการสังเกตแก๊สจากดาวใกล้กันที่ถูกล่อใจไปสู่หลุมดำ แก๊สจะม้วนตัวไปสู่ข้างใน รวมทั้งจะร้อนขึ้นถึงอุณหภูมิสูงแล้วก็ปล่อยรังสีขนาดใหญ่ซึ่งสามารถตรวจหาได้จากกล้องถ่ายภาพโทรทรรศ์ที่โคจรอยู่รอบโลก การสำรวจได้ผลในทางวิทยาศาสตร์คิดเห็นเช่นเดียวกันว่าหลุมดำนั้นมีอยู่จริงในเอกภพ แนวความคิดของวัตถุที่มีแรงดึงดูดมากพอที่จะกันไม่ให้แสงสว่างเดินทางออกไปนั้นถูกเสนอโดยนักดาราศาสตร์มือสมัครเล่นคนประเทศอังกฤษ ในปี 1783 รวมทั้งต่อมีในปี 1795 นักฟิสิกส์ชาวประเทศฝรั่งเศส ก็ได้บทสรุปเดียวกันตามความรู้ความเข้าใจปัจจุบัน หลุมดำถูกชี้แจงโดยแนวความคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไป ซึ่งพยากรณ์ว่าเมื่อมีมวลขนาดใหญ่มากมายในพื้นที่ขนาดเล็ก ทางในพื้นที่ว่างนั้นจะถูกทำให้มันเหยเกไปจนกระทั่งศูนย์กลางของขนาด เมื่อไม่ให้วัตถุหรือรังสีอะไรก็ตามสามารถออกมาได้ ระหว่างที่แนวความคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไปชี้แจงว่าหลุมดำ เป็นหลักช่องว่างที่มีสภาวะเป็นสภาวะเอกฐานที่ใจกลางรวมทั้งที่เส้นขอบฟ้าเหตุรอบๆขอบ คำชี้แจงนี้แปรไปเมื่อศึกษาและทำการค้นพบกลศาสตร์ควอนตัม การศึกษาเรียนรู้และค้นคว้าและทำการวิจัยในประเด็นนี้ชี้ให้เห็นว่าเว้นแต่หลุมดำจะดึงวัตถุไว้ชั่วกัลปวสาน แล้วยังมีการเบาๆปล่อยพลังงานด้านใน เรียกว่า รังสีฮอว์คิง แล้วก็บางทีอาจสิ้นสุดลงท้ายที่สุด